Τελικά είχα άδικο...

Τελικά είχα άδικο. Τρία χρόνια μετά το τελευταίο μου post, βλέπω πόσο άδικο είχα όταν έγραφα στον τίτλο του ιστολογίου μου στο moto τη φράση: "...πράγματι πιο κάτω δεν μπορεί να πάει..."

Τρία χρόνια "άφωνος" παρακολουθώ το πόσο πιο κάτω πήγαμε και τρομάζω στην υποψία του ότι μπορεί τελικά να υπάρχει και ακόμα πιο κάτω από δω.

Ωστόσο θα ήθελα να καταγράψω και τούτο το αισιόδοξο. Πρόσφατα συνομιλώντας με την ηλικιωμένη μητέρα μου, μοιραζόμενος την ανησυχία μου για την κατάντια μας μου είπε: "...μην ανησυχείς γιέ μου, πάντα λίγο πριν το ξημέρωμα έρχεται το πιο βαθύ σκοτάδι...". Στερεότυπο, γνωστό, κλισέ. Μα ειλικρινά να μας ευχηθώ όλους μας να έχει δίκιο. 





 

"Αγανακτισμένοι Πολίτες"

Λένε και ξαναλένε για αυτούς που έσπασαν, έκαψαν και κατέστρεψαν την Ελλάδα στα επεισόδια που διαδέχτηκαν την δολοφονία του Αλέξη...

Κανένας όμως από αυτούς, δεν μας μίλησε για όλους αυτούς που επίσης κλέβουν, καίουν και ρημάζουν την Ελλάδα, από τότε που η καημένη η χώρα μας δημιουργήθηκε. Το μόνο που κάνουν οι συγκεκριμένοι "Αγανακτισμένοι Πολίτες", είναι να πηγαίνουν κάθε τέσσερα χρόνια και να ψηφίζουν τους εν συγκεκριμένους "πλιατσικολόγους", "εμπρηστές" και "καταστροφείς" κατα πώς το εφήμερο συμφέρον τους καλεί κάθε φορά. Γιατί δεν τους νοιάζει τότε αν οι "εκλεκτοί" τους θα κάψουν μισή Πάρνηθα, φάνε μια Βιστώνίδα, υποκλέψουν μερικές τηλεφωνικές συνδιαλέξεις ή στήσουν 5-10 χρηματιστηριακές απάτες, φτάνει να τους διορίσουν τις κορούλα, να βολέψουν τον κανακάρη τους και να νομιμοποιήσουν το οικοπεδάκι τους.

Μην απορούμε λοιπόν που έχουμε τέτοιες κυβερνήσεις, αστυνομίες και κοινωνικές υπηρεσίες, γιατί "εμεις" οι ίδιοι τις εγκαθιδρύσαμε.

Στη μνήμη του Αλέξη Γρηγορόπουλου που έφυγε άδικα στις 6 του Δεκέμβρη 2008.

Ντρέπομαι, για ακόμα μία φορά, που είμαι Έλληνας. Ειλικρινά.

Ντρέπομαι γιατί δεν κατάφερα ούτε εγώ ούτε κανένας μας μέχρι σήμερα, να φτιάξουμε μια σύγχρονη δημοκρατική κοινωνία. Αντ΄αυτού με την ανοχή μας, με την ψήφο μας και με το να γυρνάμε την πλάτη στην πραγματικότητα, "φτιάξαμε" μια κοινωνία που ο κάθε κομπλεξικός φασίστας μπορεί ατιμώρητα να δολοφονεί εν ψυχρώ παιδιά. Ως πότε ?

Είθε Αλέξανδρε να είσαι το τελευταίο αγγελούδι που έφυγε έτσι ΑΔΙΚΑ και είθε ΟΛΟΙ οι πραγματικοί ένοχοι για τον χαμό σου να τιμωρηθούν αυτή τη φορά...

Και για να μην ξεχνιόμαστε

Nυχτερινή ποδηλασία (Με φουλ φωτισμό και μπλουζάκια ανακλαστικά) στο κέντρο Σάββατο 8/12/2007 αφετηρία Πλατεία Συντάγματος 19:30-21:00, για να κάνουμε μια "φωτεινή" διαμαρτυρία ενάντια στην νέα άυξηση των τιμολογίων της ΔΕΗ.

ΔΕΗ... αναρωτιέμαι

Αναρωτιέμαι αν, λεω αν, τον Δεκέμβριο όταν ανακοινωθούν τα νέα τιμολόγια της ΔΕΗ, η τρίτη κατά σειρά αύξηση μέσα στο 2007, αρνηθούμε όλοι αλλά όλοι να πληρώσουμε τον λογαριασμό του ρεύματος. Λεω αν...

Μπορούμε άραγε ? είμαστε ικανοί ? ή θα μείνουμε για πάντα ραγιάδες ?

Διαλέξτε για ακόμα μια φορά, πρότασή μου: ΜΗΝ ΠΛΗΡΩΣΕΤΕ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ ΡΕΥΜΑΤΟΣ ΞΑΝΑ μέχρι η ΔΕΗ να αναγκαστεί να μειώσει τα τιμολόγιά της στα επίπεδα του ΙΟΥΝΙΟΥ του 2007.

Θέλει όμως οργάνωση, θέλει αναμπουμπούλα, θέλει να ξεβολευφτείτε το πράγμα, και δεν νομίζω ότι γίνεται. Ή γίνεται ? Διαψεύστε με...

Ά, και μην ακούτε τίποτε μαλακίες του στυλ : Ακρίβυνε το πετρέλαιο. Ξέρετε πόσες είναι οι αποδοχές των υψηλόβαθμων στελεχών τους βλ. Του πολύ κου Αθανασόπουλου ???? 400.000€ το χρόνο...

Ας τα πάρουν λοιπόν από αλλού λοιπόν και όχι από εμάς...

Καλή δύναμη...

Γνώμη μου, πως η σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα είναι απλά ένα copy της παγκόσμιας. Συν πλην κάτι δεν θα διαφωνήσουμε.
Λίγο ως πολύ οι περισσότερες "δυτικές" χώρες μοιάζουν. Με την δύναμη που έχει το χρήμα να διαμορφώνει και να αλλάζει συνειδήσεις δεν νομίζω ότι θα μπορούσε να είναι κάπως διαφορετικά. Στην κατεύθυνση αυτή βοηθά και η γενικότερη αποχαύνωση του πληθυσμού που ουσιαστικά βρίσκεται στο τριπάκι "καταναλώνω άρα ζω". Ναι, όμως για να καταναλώσεις θέλεις χρήματα και για να αποκτήσεις τα χρήματα με το παρόν μοντέλο κοινωνίας, χρειάζεσαι πολλές ώρες δουλειά που δεν σου αφήνει πολλές φορές χρόνο ούτε να σκεφτείς την ίδια σου τη ζωή, πόσο μάλλον να ενεργοποιηθείς κοινωνικά και πολιτικά.

Οπότε...

Η γνώμη μου είναι πως ως μονάδες μπορούμε να κάνουμε τρία βασικά πράγματα:
1. πρώτα από όλα να μάθουμε καλύτερα την ιστορία του λαού μας. Όταν ξέρουμε, μπορούμε και έχουμε καθαρό μάτι στα γεγονότα και δεν μπερδευόμαστε. Γνωρίζουμε ποιος είναι ποιος και το κυριότερο από που κρατά η σκούφια του και έτσι δεν μπορεί κανένας να μας ξεγελάσει. Η γνώση ήταν πάντα δύναμη και το κάθε σύστημα φρόντιζε από καταβολής της ανθρώπινης κοινωνίας να την "κρύβει" από την μάζα.
2. Να κοιτάξουμε να αφυπνίσουμε όσους μπορούμε από τον άμεσο κοινωνικό μας περίγυρο. Τα παιδιά μας πρώτα από όλα, για όσους έχουν, τους φίλους μας τους συγγενείς μας, να μην τους αφήσουμε να παραμυθιαστούν από την επίπλαστη "πρόοδο" της κοινωνίας μας και την καλοπέραση που αυτή προσφέρει. Η "καλοπέραση" κοιμίζει. Επιπλέον δε είναι κάτι που χάνεται σε μία στιγμή.
3. Να δίνουμε το παράδειγμα σε όλους γύρω μας. Με τη στάση ζωής μας και την συμπεριφορά μας. Ο κόσμος πολλές φορές εμπνέεται από έναν άνθρωπο, μία συμπεριφορά, μια κίνηση, και την ακολουθεί έστω και για λίγο. Όσο περισσότερα θετικά ερεθίσματα έχει τόσο περισσότερες πιθανότητες έχει να πάει προς το καλό.

Και κάτι ακόμα να είμαστε υπεύθυνοι. Κάπου άκουσα το καλύτερο "...να αγαπάς την ευθύνη. Να λές μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γη. Αν δεν σωθεί εγώ θα φταίω". Είναι πάρα πολύ σημαντικό, είναι κεφαλαιώδες.

Αν λοιπόν αναλογιστούμε την "ευθύνη" που βαρύνει του καθενός τον κώλο σε κάθε εκλογή, τότε απλά πρέπει να σκεφτούμε πως θα πρέπει να σταματήσουμε να ψηφίζουμε με την τσέπη μας και να αρχίσουμε να ψηφίζουμε με κριτήριο το τι κοινωνία θα αφήσουμε στα παιδιά μας. Οι πριν από εμάς απέτυχαν, για τους λόγους του ο καθένας. Η δική μας γενιά έχει χρέος να μην πράξει τα ίδια, γιατί αλλιώς φοβάμαι ότι μετά από μερικές γενιές δεν θα υπάρχει κοινωνία να αφήσουμε στα παιδιά μας, ή δεν θα υπάρχουν παιδιά.

Έτσι νομίζω, πως αν σκεφτούμε απλά το ποιοι έφεραν την πατρίδα μας στο χάλι που είναι, (εδώ βοηθά η ιστορία), τότε απλά θα ξέρουμε τι ΔΕΝ θα ψηφίσουμε στις εκλογές. Από κει και πέρα, το τι θα ψηφίσουμε, είναι θέμα απλά κρίσης και πολιτικής ή φιλοσοφικής αν προτιμάτε θέσης και άποψης του καθένα. Και όσο για το λευκό το άκυρο και την αποχή, αυτά δεν είναι άποψη και βοηθούν κατευθείαν την εκάστοτε πρώτη επιλογή του αποχαυνωμένου εκλογικού σώματος, καθώς ατυχώς για μας, ή για να είμαστε αυστηρότεροι με δική μας ευθύνη ως λαός (και εδώ βοηθά η ιστορία), σε αυτή την χώρα δεν έχουμε ακόμα απλή αναλογική.

Καλή δύναμη σε όλους γιατί οι καιροί είναι δύσκολοι, και θέλει δύναμη να σκεφτείς και να αποφασίσεις για το μέλλον της χώρας σου. Θυμηθείτε "...η ευθύνη" που λέγαμε.

Ποιοι καταστρέφουν την πόλη μας...

Την αντίδραση οικολογικών οργανώσεων προκάλεσε η απόφαση του γενικού γραμματέα της περιφέρειας Αττικής Χαράλαμπου Μανιάτη, να εξαιρεθούν από την αναδάσωση 62,59 στρέμματα που παραχωρήθηκαν με νόμο του 2003 στο Καζίνο Μον Παρνές της Πάρνηθας για τουριστικές εγκαταστάσεις. Η απόφαση ελήφθη μετά από πρόταση του δασαρχείου Πάρνηθας...

Για να ξέρουμε ποιους να φτύνουμε όταν συναντάμε στο δρόμο...

Σύνταγμα 29/8/2007

Να μην ξεχνάμε ότι με αφορμή της φετεινές φωτιές, δύο πολύ μεγάλες αυθόρμητες συγκεντρώσεις έγιναν πραγματικότητα φέτος. Ο κόσμος, πολλοί απο αυτούς για πρώτη φορά, βγήκε απο τα σπίτια του και αντέδρασε. Αυθόρμητα και ειλικρινά. Και πιστέψτε με "έτσουξε" πάρα πολύ μερικούς.

Μακάρι να τα θυμόμαστε και σε 16 μέρες αυτά, για να αρχίσουμε να ψηφίζουμε πιά όχι με γνώμονα την τσέπη τας. Μακάρι.

Και να θυμόμαστε πως πρέπει να συνεχίσουμε. Όλοι όσοι ενδιαφερόμαστε για το περιβάλλον τα δάση τη ζωή δεν πρέπει να αφήσουμε αυτή τη μικρή δυναμική που αναπτύχθηκε να πάει χαμένη. Τίποτε δεν αλλάζει σε μία μέρα. Τίποτε δεν είναι εύκολο. Η συνέπεια και η συνέχεια στα έργα μας θα κινητοποιήσει στο μέλλον και άλλους...